Ροφήματα του χειμώνα
04/03/2012 | 
Author 
Μια από τις καλύτερες 'συντροφιές' για τις κρύες ημέρες του χειμώνα, αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα φλιτζάνι ζεστό αφέψημα ή έγχυμα από το αγαπημένο μας βότανο.
Ο Ιπποκράτης και αργότερα ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης, εστίασαν και κατέγραψαν με σχολαστική επιμέλεια τη θεραπευτική δράση εκατοντάδων βοτάνων, αιώνες πριν. Η γνώση αυτή μεταδόθηκε από γενιά σε γενιά, εμπλουτισμένη κάθε φορά με καινούρια στοιχεία και παρατηρήσεις. Σήμερα δεκάδες τεκμηριωμένες μελέτες, έρχονται να επιβεβαιώσουν τα οφέλη υγείας πολλών βοτάνων.
Πέρα όμως από τις ιδιαίτερες θεραπευτικές χρήσεις διαφόρων βοτάνων, η απλή πόση ενός αφεψήματος (παρασκευάζεται όταν βράσουμε τα μέρη του βοτάνου μαζί με το νερό και κατόπιν σουρώσουμε) ή ενός εγχύματος (παρασκευάζεται όταν βράσουμε σκέτο νερό, κατόπιν το ρίξουμε στα μέρη του φυτού και σουρώσουμε μετά από κάποια λεπτά) αποτελεί σίγουρα μια υγιεινή συνήθεια.
Ας δούμε λοιπόν από κοντά κάποια από τα αγαπημένα μας φυτά από τα οποία παίρνουμε ευεργετικά ροφήματα, τονώνοντας την άμυνα του οργανισμού μας.
Ξεκινώντας από το
'τσάι του βουνού' θα πρέπει να τονίσουμε πως ουδεμία σχέση έχει με το κλασικό τσάι που γνωρίζουμε ως καθημερινή συνήθεια των φλεγματικών Άγγλων.Το τσάι του βουνού που ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών φυτών και το γένος Σιδηρίτις (
sideritis sp.), εμπεριέχει τρεις φυτοχη?ικές ο?άδες με έντονη βιοχημική δράση: φλαβονοειδή, διτερπένια και συγκεκριμένα πτητικά συστατικά.Οι ουσίες αυτές ευθύνονται τόσο για την αντιφλεγμονώδη δράση σε οξεία φάση φλεγμονής που παρουσιάζει το τσάι του βουνού, όσο και για τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες.
Μελέτες, υποδεικνύουν προληπτικά οφέλη που προκύπτουν από το τσάι του βουνού έναντι του ενδεχομένου εμφάνισης καταρράκτη (
Tomas -Barberan et al 1986), θρόμβων (Villar et al1985) και υπέρτασης (Paya et al 1985).Το τσάι του βουνού, το οποίο στη χώρα μας συλλέγεται από τον Όλυμπο, τον Ταΰγετο, τον Παρνασσό, την Εύβοια και την Κρήτη, δεν εμφανίζει διεγερτική δράση σε αντίθεση με το κλασικό και συνεπώς μπορεί να καταναλωθεί και βράδυ χωρίς να επηρεάσει τον ύπνο.
Το
φασκόμηλο ή λατινικά Salvia officinalis L, εμπεριέχει πλειάδα βιοενεργών συστατικών όπως καμφορά (14-37%), άλφα- και βήτα-καρυοφυλλένιο, ροσμαρινικό οξύ, χλωρογενικό οξύ, διτερπένια και φλαβονοειδή όπως η ισχυρά αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη λουτεολίνη. Ασκεί ευεργετική δράση σε περιπτώσεις κρυολογήματος, λαρυγγίτιδας και φαρυγγίτιδας, ενώ λαϊκές αναφορές εικάζουν ότι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανακούφιση των δυσάρεστων εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων. Δεν συνιστάται η πόση του κατά την εγκυμοσύνη ή τον θηλασμό.Το
χαμομήλι αποτελεί βότανο του οποίου του έγχυμα χρησιμοποιείται πολύ συχνά για τις χαλαρωτικές και αντισηπτικές του ιδιότητες.Οι επιδράσεις του στο πεπτικό σύστημα είναι ιδιαιτέρως ευεργετικές και καταπραϋντικές, όπως και σε κάθε μόλυνση βλεννογόνου του οργανισμού μας (πολύ συχνά άλλωστε χρησιμοποιείται και με τη μορφή κομπρέσας για μολύνσεις των ματιών). Η στοματίτιδα, χαρακτηριστική φλεγμονή που παρουσιάζεται σε ασθενείς υπό χημειοθεραπεία, μπορεί επιτυχώς να αντιμετωπιστεί με την καθημερινή συστηματική κατανάλωση χαμόμηλου. Αν και γενικώς ασφαλές, το χαμομήλι πρέπει να αποφεύγεται από άτομα με διαπιστωμένη αλλεργία σε φυτά της οικογένειας
Asteraceae/Compositae.Στις πρώτες θέσεις ανάμεσα στα βότανα που εμπλέκονται στη θωράκιση του ανοσοποιητικού μας συστήματος, φιγουράρει η
Εχινάτσεα (Echinacea). Το φυτό των αστέρων του Χόλιγουντ, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται η Echinacea, μοιάζει με μαργαρίτα και εμπεριέχει μια άκρως δραστική ουσία την εχινακίνη. Η εχινακίνη είναι ένα γλυκοσίδιο που καταπολεμά τα βακτήρια σαν φυσικό αντιβιοτικό, (6mgr εχινακίνης αντιστοιχούν εργαστηριακά σε 1 μονάδα πενικιλίνης), γεγονός που εξηγεί την αποτελεσματικότητα του φυτού σε στρεπτοκοκκικές και σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις. Σε κυτταρικό δε επίπεδο, η εχινακίνη ελαττώνει την παραγωγή της υαλουρονιδάσης, ενζύμου που ως γνωστό καταστρέφει το υαλουρονικό οξύ και οδηγεί σε λύση του συνδετικού ιστού. Πρόσφατη μελέτη, ανέδειξε τη συνεργιστική δράση τηςEchinacea με σκεύασμα σκόρδου, στη μείωση της διάρκειας και της έντασης της συμπτωματολογίας του κοινού κρυολογήματος, ανοίγοντας καινούριο πεδίο επιστημονικής διερεύνησης.Το
κλασικό τσάι το βρίσκουμε σε 3 βασικά είδη ανάλογα με το βαθμό ζύμωσης που έχουν υποστεί τα φύλλα του φυτού Camellia Sinensis. Έτσι στο πράσινο τσάι τα φύλλα δεν περνούν καμία διαδικασία ζύμωσης, διατηρώντας το πράσινό τους χρώμα, στο μαύρο τσάι έχουμε πλήρη ζύμωση των φύλλων που αποκτούν έτσι μαύρο χρώμα, ενώ στο λευκό τσάι τα πιο τέλεια φύλλα συλλέγονται πριν καν ανοίξουν εντελώς, διατηρώντας στην κορυφή τους ένα λευκό χρώμα στο οποίο το τσάι αυτό οφείλει την ονομασία του. Προφανώς και το λευκό τσάι, όπως και το πράσινο δεν έχει υποστεί καμία ζύμωση. Η ζύμωση του τσαγιού αναφέρεται στην ελεγχόμενη διαδικασία οξείδωσης που λαμβάνει χώρα κατά την έκθεση των φύλλων στον ατμοσφαιρικό αέρα και σταματά μέσω ξήρανσης (το τσάι περνά μέσα από στεγνωτήρες καυτού αέρα).Βασικά συστατικά των διαφόρων ειδών τσαγιού είναι οι κατεχίνες, η καφεΐνη, η θεανίνη και το βουτυρικό οξύ.
Οι κατεχίνες αποτελούν ισχυρές αντιοξειδωτικές ουσίες και ανευρίσκονται σε μεγαλύτερα ποσά στο πράσινο και στο λευκό τσάι, από ότι στο μαύρο (φαίνεται πως η διαδικασία της ζύμωσης μειώνει την περιεκτικότητα σε κατεχίνες). Από τις κατεχίνες που γνωρίζουμε έως σήμερα, η επιγαλλοκατεχίνη (
EGCG) ασκεί την πιο έντονη αντιοξειδωτική δράση. Η EGCGείναι 25-100 φορές πιο ισχυρή από ότι οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες E και C.Το
κόκκινο τσάι αν και εμπίπτει σε παρόμοια διαδικασία παραγωγής με το κλασικό τσάι, δεν έχει καμία σχέση με το φυτό Camelia Sinensis. Στη Νότια Αφρική, από όπου και προέρχεται, το Rooibos (κόκκινο τσάι), χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια ως όπλο έναντι πολλών αλλεργικών συμπτωμάτων, ενώ ερευνητικά δεδομένα το καθιστούν εξαίσιο ενισχυτικό του ανοσοποιητικού συστήματος. Το πλούσιο σε αντιοξειδωτικά Rooibos δεν περιέχει καφεΐνη, αλλά ούτε και οξαλικό οξύ και έτσι μπορεί να καταναλώνεται άφοβα από όλες τις πληθυσμιακές ομάδες.Ο
Δίκταμος ή Ερωντας αποτελεί φυτό που φύεται μόνο στην Κρήτη και μας δίνει ένα εξαίσιο και τονωτικό ρόφημα. Τα κυριότερα συστατικά του αιθέριου ελαίου του Δίκταμου είναι η καρβακρόλη (πανίσχυρη αντιμικροβιακή ουσία που την συναντάμε ακόμη στη ρίγανη και στο θυμάρι), η θυμόλη και η πουλεγκιόνη. Οι ουσίες αυτές έχουν ισχυρές αντισηπτικές και αντισπασμωδικές ιδιότητες.Ο Δίκτακμος χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως επουλωτικό ρόφημα και τελευταία επιβεβαιώθηκε η δράση του κατά του έλκους του στομάχου σε πειράματα που έγιναν σε στελέχη ελικοβακτηριδίου του πυλωρού (
Helicobacter pylori).
ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΦΑΓΩΣΙΜΑ ΧΟΡΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
για να φτιάξουμε χόρτα ή πίτες. Τα άγρια χόρτα που φυτρώνουν στους
αγρούς είναι ιδιαίτερα πλούσια σε βιταμίνες C, φλαβονοειδή,
πολυφαινόλες, ω-3 λιπαρά οξέα και σε α-λινολενικό οξύ, συστατικά που
συνεισφέρουν σημαντικά στην αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού.
όλες τις θερμές περιοχές της Ελλάδας. Μαζεύονται οι τρυφεροί βλαστοί, τα
φύλλα της και οι ανθοκεφαλές, την άνοιξη πριν ανθίσουν. Μαγειρεύονται
βραστές με άλλα λαχανικά ακόμα και με κρέας. Μαγειρεύονται ακόμα με αυγά
ομελέτα και μπορούν να γίνουν και τουρσί.
ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Το σχήμα τους και οι
διαστάσεις των φύλων του δεν είναι σχεδόν ποτέ το ίδιο. Τα φύλλα του
είναι σκουροπράσινα οδοντωτά και μακριά με παχύ κόκκινο μίσχο και
κεντρικό νεύρο. Μαζεύεται από τις αρχές του χειμώνα μέχρι το τέλος της
άνοιξης. Η γεύση τους είναι λίγο πικρή και τρώγονται βραστά με μπόλικο
λεμόνι ή μαζί με αρνί ή κατσίκι.
Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού
σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Πολλαπλασιάζεται πολύ
εύκολα για αυτό θεωρείτε και ζιζάνιο. Τα φύλλα της είναι σκουρωπά
πράσινα, σαρκώδεις και παχιά. Λέγεται ότι αν μασήσεις μερικά φρέσκα
φύλλα και τα βάλεις κάτω από τη γλώσσα σου ξεδιψάς. Έχει πολύ βιταμίνη C
και σίδηρο και μια διατροφική έρευνα στην Κρήτη έδειξε ότι η κατανάλωσή
της, όπως και η τσουκνίδα βοηθάει την καρδιά. Μαζεύονται οι τρυφερές
κορφές τους από αρχή καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο. Τρώγεται κυρίως ωμή
σε χωριάτικες σαλάτες και γίνεται ωραία και μαγειρευτό γιαχνί
κατσαρόλας. Γενικά μπορεί να αντικαταστήσει τα μαρούλια σαν πράσινο
λαχανικό, αλλά τρώγεται και μόνη της σαν σαλάτα με κρεμμύδια και ξύδι.
Ετήσιο
φυτό που φτάνει τα 80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε
ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Αποτελεί μεγάλο ζιζάνιο στις
καλλιέργειες γιατί πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα και γρήγορα. Ο σπόρος
του μπορεί να φυτρώσει και μετά από δέκα χρόνια. Μαζεύονται οι τρυφερές
κορφές τους από αρχή καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο. Πρέπει να το
κλαδεύουμε συχνά για να πετάει από τα πλάγια πριν προλάβει να κάνει
σπόρους. Τρώγονται βραστά με ξύδι ή λεμόνι και σε συνδυασμό με σκόρδο ή
τσιγαριστά με διάφορα άλλα λαχανικά όπως οι κολοκυθοκορφάδες. Φτιάχνεται
μέχρι και γιαχνί με πατάτες και χρησιμοποιείτε και για πίτες μαζί με
άλλα χόρτα.
ακαλλιέργητους τόπους. Ανθίζουν από Φεβρουαρίου έως Μάρτιο. Τα βλαστάρια
με τα άνθη τους τρώγονται τσιγαριστά σε ομελέτες και οι βολβοί τους
μαζεύονται αργότερα και μαγειρεύονται βραστοί με λάδι και ξύδι ή
γίνονται τουρσί.
ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα τους είναι πράσινα
μακριά.
ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα του είναι
ανοιχτοπράσινα οδοντωτά και περιέχουν γαλακτώδη χυμό. Μαζεύεται από τις
αρχές του φθινοπώρου μέχρι το τέλος της άνοιξης. Η γεύση τους είναι λίγο
γλυκιά και τρώγονται βραστά με μπόλικο λεμόνι και μπαίνουν και σε
χορτόπιτες μαζί με άλλα χόρτα και μυρωδικά.
ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα πέταλα από τα άνθη της, από το
χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Χρησιμοποιείτε σε δερματικές
παθήσεις και σε φαγητά για να δίνει κίτρινο χρώμα και άρωμα.
Καλόγερος (περδικονύχι, χτενάκι, βελονιά, πιρουνάκι)-Erodium cicutarium
φυτό που φτάνει τα 60 εκατοστά Το συναντάμε σχεδόν παντού σε
ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Μαζεύεται τρυφερός τον
χειμώνα μέχρι την άνοιξη πριν ανθίσει.Χρησιμοποιείτε κυρίως σε πίτες
αλλά και σε ομελέτες με λαχανικά.
Κάπαρη-Capparis spinosa
από αυτή μαζεύονται τα μπουμπούκια της πριν ανθίσουν. Ξεπικρίζονται σε
νερό και διατηρούνται σε άλμη ή ξύδι αναλόγως πως τα θέλουμε.
Χρησιμοποιείτε σε τουρσιά και σαλάτες.
είναι εξαπλωμένο σε όλη την Ελλάδα. Τα φύλλα και τα βλαστάρια του
βράζονται και τρώγονται μόνα τους ή με άλλα χόρτα, όπως και του ήμερου
(είναι και αντικαρκινικά). Χρησιμοποιούνται ακόμα σε χορτόπιτες για να
δώσουν άρωμα(μυρίζουν περίπου σαν τον μαϊντανό). Φυσικά τρώγεται και η
ρίζα του όπως και του απλού καρότου.
ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της
από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Τη χρησιμοποιούμε κυρίως σε
πίτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φασολάδες και σάλτσες.
φυτό που φτάνει τα 50 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε
ακαλλιέργητους τόπους. Έχει γύρω στα 5 είδη πολύ διαδεδομένα στην
Ελλάδα.
Μαζεύεται από τις αρχές του φθινοπώρου μέχρι το τέλος την άνοιξη. Το
χρησιμοποιούμε κυρίως σε πίτες αλλά και σαν λαχανικό με κρέας.
ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φρέσκα φύλλα από το χειμώνα έως το
τέλος της άνοιξης. Το χρησιμοποιούμε σε λαχανόπιτες αλλά και σαν
μυρωδικό σε φρέσκιες σαλάτες και σάλτσες.
Ετήσιο
φυτό που φτάνει τα 90 εκατοστά. Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε
ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της
από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Τα φύλλα τρώγονται βραστά με
άλλα χόρτα, ή γίνονται ντολμαδάκια.
ακαλλιέργητους αλλά και καλλιεργημένους τόπους. Φυτρώνει από μόνο του
στην νότια Ευρώπη. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε όλους τους τύπους εδάφους
ακόμα και σε γλάστρες. Ανθίζει από την άνοιξη έως το καλοκαίρι. Τα άνθη
και τα φύλλα του τρώγονται σε σαλάτες και δίνουν μια δροσερή γεύση απαλή
σαν του αγγουριού. Είναι φαρμακευτικό αλλά και μελισσοκομικό φυτό.
ποσότητες αλκαλοειδών που μπορούν να βλάψουν το συκώτι αν φαγωθούν σε
μεγάλες ποσότητες. Όσοι έχουν προβλήματα συκωτιού θα πρέπει να το
αποφεύγουν.
ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα από το χειμώνα έως την άνοιξη
που ανθίζει. Το χρησιμοποιούμε κυρίως σε πίτες αλλά και σαν μυρωδικό σε
φρέσκιες σαλάτες και σάλτσες.
ξινήθρα τη συναντάμε παντού, γιατί εξαπλώνεται πολύ εύκολα και μπορεί
να γίνει ενοχλητικό ζιζάνιο. Περιέχει καλιούχο οξαλικό άλας και μπορεί
να αποβεί δηλητηριώδης αν φαγωθεί σε μεγάλη ποσότητα. Χρησιμοποιείτε σε
σούπες, σάλτσες και λαχανόπιτες σε μικρές ποσότητες, για να δώσει ξινή
γεύση.
Παπαρούνα-Papaver rhoeas
Ετήσιο
φυτό που φτάνει τα 30-60 εκατοστά। Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε
ακαλλιέργητους τόπους. Τα φύλλα της είναι ανοιχτοπράσινα Μαζεύεται
ολόκληρη από το χειμώνα έως την άνοιξη πριν ανθίσει. Τη χρησιμοποιούμε
κυρίως σε λαχανόπιτες μαζί με άλλα χόρτα ή και βραστή σαλάτα.
Διετές
φυτό που μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο. Φυτρώνει παντού σε όλες τις
περιοχές της Ελλάδας. Έχει χοντρό κεντρικό βλαστό με αγκάθια. Οι βλαστοί
και τα φύλλα του περιέχουν γαλακτώδη χυμό, ο οποίος είναι ηρεμιστικός
και φτιάχνει την διάθεση.
είναι ακόμα μικρό, βράζονται και τρώγονται μόνα τους ή με άλλα χόρτα.
ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται από το φθινόπωρο με τις πρώτες βροχές
έως την άνοιξη.Βράζονται και τρώγονται με λαδολέμονο ή μαγειρεμένα με
κρέας.
ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα της είναι πράσινα
και ο μίσχος της μακρύς και λευκός. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές
κορφές της όλες τις εποχές του χρόνου. Ανθίζει από άνοιξη μέχρι και το
καλοκαίρι. Τα άνθη της προσελκύουν τις μέλισσες. Κόβουμε συχνά τα φύλλα
της για να εμποδίσουμε την ανθοφορία. Τρώγεται σκέτη σαν ξιδάτη σαλάτα ή
με μαρούλι, λάχανο, ντομάτα.
παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα τους είναι
σκουροπράσινα γυαλιστερά και το νεύρο τους λευκό και χοντρό.
Καλλιεργείτε και γι αυτό μαζεύεται, άνοιξη και φθινόπωρο. Η γεύση τους
είναι λίγο γλυκιά και τα φύλλα τρώγονται βραστά κοκκινιστά, ή γίνονται
ντολμαδάκια και μπαίνουν και σε χορτόπιτες μαζί με άλλα χόρτα και
μυρωδικά
ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα του είναι πράσινα
ανοιχτά.
Σκόλυμος (σκολιάμπρι, σκόλιαντρος, σκόλυμος, ασπράγκαθο)-Scolymus hispanicus
σκόλυμος είναι πολυετής φυτό, που μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο. Έχει
βαθιά χοντρή ρίζα και χοντρό κεντρικό βλαστό. Ανθίζει το καλοκαίρι και
το βρίσκουμε παντού σε όλη την Ελλάδα. Τρώγονται τα τρυφερά φύλλα του το
χειμώνα και την άνοιξη, βραστά όπως τα χόρτα μόνα τους ή με μυρωδικά.
Το Φθινόπωρο μπορούμε να μαζέψουμε και να φάμε και τις ρίζες του
βραστές.
ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύετε ολόκληρο από το χειμώνα έως το τέλος της
άνοιξης. Το χρησιμοποιούμε σε λαχανόπιτες αλλά και σαν μυρωδικό σε
φρέσκιες σαλάτες και σάλτσες.
σε ακαλλιέργητους τόπους και κυρίως κάτω από ακαλλιέργητες ελιές.
Μαζεύονται οι τρυφεροί βλαστοί τους, δηλαδή τα νέα βλαστάρια που
βγαίνουν από το Μάρτιο μέχρι τον Απρίλιο. Τρώγονται βραστά και πίνεται
και το ζουμί τους που είναι διουρητικό, και σε ομελέτες ή σε μακαρονάδες
με σάλτσα.
ακαλλιέργητους τόπους. Το φυτό κυρίως στους καρπούς του περιέχει
σολανίνη που είναι τοξική, αλλά με το βράσιμο γίνετε ακίνδυνη.Μαζεύονται
οι τρυφερές κορφές του όλο το καλοκαίρι. Το χρησιμοποιούμε κυρίως μαζί
με βραστά τσιγαριστά λαχανικά, όπως τα βλίτα, τα φασόλια και τα
κολοκυθάκια.
εκατοστά ύψος. Το συναντάμε σε ακαλλιέργητους τόπους και σε χωράφια σαν
ζιζάνιο. Πολλαπλασιάζετε εύκολα από τους σπόρους του την άνοιξη. Τα
φύλλα του είναι οδοντωτά, ανόμοια μεταξύ τους και μικρότερα από το κοινό
ραδίκι cichorium. Τα άνθη του ξεπετάγονται από μικρούς βλαστούς από τη
βάση του φυτού είναι μικρά, οδοντωτά και έχουν χρυσαφένιο χρώμα. Τα
αγριοράδικα μαζεύονται από τον χειμώνα μέχρι την άνοιξη και τρώγονται
ωμά σε σαλάτες ή βραστά, σκέτα ή με κρέας . Ακόμη τα φύλλα του μπορούν
να χρησιμοποιηθούν σε λαχανόπιτες μαζί με άλλα χόρτα.
υγρών μέσα στο σώμα, αλλά αντίθετα με τα άλλα διουρητικά που προκαλούν
απώλεια καλίου, τα φύλλα του περιέχουν μεγάλες ποσότητες καλίου που τις
παρέχουν στον οργανισμό. Η ρίζα και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για
την πρόληψη αλλά και την καταπολέμηση της πέτρας στη χολή.
ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Μαζεύονται τα νέα φύλλα το
χειμώνα μέχρι την άνοιξη πριν ανθίσει για πίτες ή τσιγαριστά .
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΜΕ ΒΑΣΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΤΗΝ ΕΛΙΑ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΜΕ ΒΑΣΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΤΗΝ ΕΛΙΑ
Εάν σας αρέσουν οι γαστρονομικές αναζητήσεις, δημιουργήστε μια πρωτότυπη συνταγή που να πληροί τις εξής προϋποθέσεις:
1) Εκτός από το την ελιά, πρέπει να περιέχει μόνο 6 υλικά. Σε αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται το αλάτι και το πιπέρι.
2) Η συνταγή μπορεί να είναι σάλτσα, ντιπ, πίτα, ψωμί ή κάποιο απλό γλυκό.
Ο διαγωνισμός αρχίζει στις 6 Φεβρουαρίου και λήγει στις 6 Απριλίου . Η Chef Φωτεινή Καρακατσάνη θα επιλέξει τις 10 καλύτερες συνταγές και ύστερα τις 5 καλύτερες και τέλος τις 3 καλύτερες όπου μέσα από αυτές θα βγει και η νικήτριά .(Στην επιλογή της νικήτριας θα σταλεί και βίντεο σε όλους της διαδικασίας όλης )
ΠΡΟΣΟΧΗ :Μαζί με την συνταγή να αποστέλλετε και τα παρακάτω: Όνομα , Επίθετο , Τηλέφωνο , Διεύθυνση Οικίας , email , και μια φωτογραφία του ιδίου όπου στέλνει την συνταγή .
Το βραβείο είναι το εξής:
Βραβείο: Ένα δωρεάν γεύμα για δύο άτομα σε γνωστό εστιατόριο στην Αθήνα .
Στείλτε τις συνταγές σας στο info@firstcook.gr
COOKING CONTEST ON OLIVES AND OLIVE OIL
If you are partial to gastronomic pursuits, create an original recipe meeting the following criteria:
1) Apart from olives or olive oil, recipes should include only 6 ingredients. Salt and pepper do not count as ingredients.
2) The recipe can be a sauce, dip, pie, bread or a simple sweet.
The contest begins on February 6 and ending April 6. The Chef Fwteini Karakatsani will select the 10 best recipes and then the top 5 and finally the Top 3 that through will come out the winner. (The selection of the winning video will also be sent to all the whole process)
ATTENTION: .Along with the recipe and send the following: Name, Last Name, Phone, Home Address, email, and a photo of that which sends the recipe.
The prize is:
Prize: A free meal for two people known restaurant in Athens.
Send your recipes at info@firstcook.gr
γιατί επιβάλλεται να μαρινάρουμε τα ψητά κρέατα με δεντρολίβανο
η Ελληνική κουζίνα έχει εγκαταλειφθεί από τους ίδιους τους Έλληνες που… στρέφονται όλο και περισσότερο προς τις δυτικού τύπου διατροφικές συνήθειες – και όχι μόνο -
η Ελληνική παραδοσιακή δίαιτα,που μέχρι το 1960 προστάτεψε τους Έλληνες από πάρα πολλά χρόνια νοσήματα,τα τελευταία χρόνια έχει αντικατασταθεί,από τον Ελληνικό πληθυσμό,από νέα ξενόφερτα πρότυπα διατροφής…
σε αυτό το αποτέλεσμα συνετέλεσαν τα περισσότερα βιβλία μαγειρικής που εκδόθηκαν στην Ελλάδα από Έλληνες συγγραφείς,από τα μέσα του δέκατου όγδοου (18ου) αιώνα και μετά,μέχρι το 1960….
πάρα πολλοί Έλληνες μεγάλωσαν με την μαγειρική του Τσελεμεντέ που κυκλοφόρησε το 1938 ( η 8η έκδοσή του) και πολλών Ελλήνων συγγραφέων, οι οποίοι προσπάθησαν να ενσωματώσουν τα ξένα διατροφικά πρότυπα στην Ελληνική πραγματικότητα….
η Ελληνική διατροφή η οποία αποτελείτο από άριστους συνδυασμούς και εκμεταλλεύονταν τους πόρους της Ελληνικής γης δεν εκτιμήθηκε από τους Έλληνες συγγραφείς των χρόνων εκείνων…..
τα βιβλία αυτά έφεραν ξένα πρότυπα διατροφής και εισήγαγαν στην Ελληνική κουζίνα νέα,άγνωστα υλικά…
αγνόησαν -επιδειχτικά θα μπορούσαμε να πούμε-τον πλούτο της παραδοσιακής Ελληνικής κουζίνας και πρόβαλλαν τα Ευρωπαϊκά πρότυπα διατροφής,προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος και τη στροφή που παρατηρήθηκε στη δίαιτα των Ελλήνων…
οι συνταγές με όσπρια δεν ξεπερνούν,στα βιβλία αυτά, το 1 με 4% του συνόλου των συνταγών, ένα από τα μικρότερα ποσοστά σχετικά με τις υπόλοιπες ομάδες τροφών παρά το γεγονός ότι τα όσπρια κατείχαν την κεντρικότερη θέση στην παραδοσιακή Ελληνική διατροφή….
οι συνταγές με αποξηραμένα και φρέσκα φρούτα δεν ξεπερνούν το 2 με 3% του συνόλου των συνταγών…
οι συνταγές με λαχανικά δεν ξεπερνούν το 15%…
οι συνταγές με δημητριακά δεν ξεπερνά το 22% των συνταγών…
ο τραχανάς και οι χυλοπίτες τα σπιτικά ζυμαρικά τα οποία είναι συσχετισμένα με την Ελληνική παραδοσιακή δίαιτα αναφέρονται μόνο σε μία συνταγή…
οι συνταγές με γάλα και κρέμα γάλακτος παρουσιάζουν αυξητική τάση όσο πλησιάζουμε το 1960 πλησιάζοντας το 35%…
το βούτυρο εκτοπίζει το ελαιόλαδο με ποσοστό 75% στο σύνολο των συνταγών…
ενώ οι συνταγές με κρέας ή εντόσθια αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο ποσοστό του συνόλου των συνταγών στα περισσότερα από αυτά τα βιβλία μαγειρικής….
βέβαια την ίδια περίοδο εκδόθηκαν και βιβλία μαγειρικής που ακολούθησαν απόλυτα τα Μεσογειακά πρότυπα διατροφής αλλά είναι ελάχιστα,όπως τα τρία βιβλία του Θέμου Ποταμιάνου(1)…
έτσι ο Ελληνικός πληθυσμός που μέχρι το 1961 παρουσίαζε τα υψηλότερα ποσοστά μακροζωίας σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο πληθυσμό της Γης, σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας,έχασε αυτό το προνόμιο(1)….
μετά το 1960 η προσδοκώμενη διάρκεια ζωής άρχισε να μειώνεται για τον Ελληνικό πληθυσμό και για όλους τους Μεσογειακούς λαούς…
η μείωση αυτή αποδόθηκε στην αλλαγή της μέχρι τότε δίαιτας των λαών αυτών…..
το ψωμί που συνόδευε κάθε γεύμα…
το λάδι και οι ελιές που ήταν οι κύριες πηγές ενέργειας…
τα φρούτα..
τα δημητριακά…
οι καρποί…
τα όσπρια…
τα άγρια χόρτα…
τα παντός είδους μυρωδικά και…
τα βότανα σε…
συνδυασμό με λίγο κατσικίσιο κρέας…
λίγο γάλα…
λίγο ψάρι και κυνήγι που αποτελούσαν την Κρητική διατροφή για σαράντα (40 )αιώνες,στις μέρες μας πια έχουν εγκαταλειφθεί σχεδόν πλήρως…και..
την Ελληνική κουλτούρα φαγητού,αυτό το θησαυρό υγείας και ευεξίας,οι σύγχρονοι Έλληνες δεν γνωρίζουν ΠΩΣ να εκμεταλλευτούν…..
το λίπος και οι μαργαρίνες αντικατέστησαν το ελαιόλαδο,αυτόν το θησαυρό υγείας και γεύσης…
η ζάχαρη αντικατέστησε το μέλι,αυτό το θείο δώρο των θεών-όπως χαρακτηριστικά έλεγαν οι Αρχαίοι Αθηναίοι-το οποίο ήταν απαραίτητο στην καθημερινή διατροφή τους….
τα λαχανικά τα οποία είχαν μεγάλη ζήτηση από την εποχή των Αρχαίων Ελλήνων μέχρι το 1960 ξεχάστηκαν….
τα φασόλια…
τα μπιζέλια…
το σκόρδο…
τα κουκιά…
οι αγκινάρες…
τα ρεβίθια…
οι φακές…
τα λούπινα…
οι βολβοί…
τα μάραθα…
τα σπαράγγια…
το πλήθος των καρυκευμάτων και..
των βοτάνων παρεμπιπτόντως τα χρησιμοποιούμε….
και ας δούμε τώρα γιατί επιβάλλεται να μαρινάρουμε όλα μας τα ψητά με δεντρολίβανο….
κρέας – ψάρια…και…
γ) rosmarinic acid(3)-(4)….
τα οποία είναι ισχυρότατα αντιοξειδωτικά και….
έχουν την ιδιότητα να μπλοκάρουν και να εμποδίζουν κατά 90% τις ετεροκυκλικές αμύνες
( έτσι λέγονται οι επικίνδυνες ενώσεις ) οι οποίες δημιουργούνται στο κρέας και στο ψάρι κατά την διάρκεια ψησίματος σε υψηλές θερμοκρασίες(8)….
αυτή η τεχνική μαγειρέματος είναι βέβαια γνωστή από πολύ παλιά…
οι παλιές μαγείρισσες δεν ξεχνούσαν ποτέ να μαρινάρουν το κρέας ή το ψάρι πριν το ψήσουν με…
δεντρολίβανο…
θυμάρι….
λεμόνι….και…
σκόρδο….
μια πρακτική μαγειρέματος η οποία εκτός από γευστική απόλαυση προσέφερε και προσφέρει την απαιτούμενη και απαραίτητη προστασία της στο σύνολο του οργανισμού μας..
ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ
|
SMS-MARKETING.GR
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο ΚΑΙΡΟΣ
-
Partly Cloudy
23°C
-
Mon
22/18
-
Tue
26/17
-
Wed
25/17
Gallery
Recent Comments